Styl retro to współczesna interpretacja estetyki minionych dekad – najczęściej od lat 20. do 90. XX wieku. Nie polega na odtwarzaniu dawnego stroju lub wnętrza w każdym szczególe, lecz na wykorzystaniu charakterystycznych krojów, kolorów, wzorów i dodatków w nowej aranżacji. W przeciwieństwie do vintage nie wymaga autentycznych przedmiotów z epoki.
Co tak naprawdę oznacza styl retro?
Słowo „retro” pochodzi od łacińskiego określenia oznaczającego zwrot ku przeszłości. W modzie i designie opisuje rzeczy współczesne, które czerpią z estetyki wcześniejszych dekad. Może to być nowa sukienka z talią podkreśloną paskiem, współczesny fotel o formie charakterystycznej dla lat 50. albo tapeta z geometrycznym wzorem kojarzącym się z latami 70.
Styl retro nie jest zamkniętym zestawem reguł. Możesz wybrać jedną epokę albo połączyć kilka inspiracji, zachowując przy tym nowoczesną funkcjonalność. Jego siłą jest właśnie swoboda interpretacji. Nowy przedmiot może wyglądać jak znaleziony na pchlim targu, ale nie musi udawać muzealnego eksponatu.
Retro a vintage – czym różnią się te style?
Najprostsze rozróżnienie dotyczy pochodzenia przedmiotu. Vintage oznacza rzecz autentycznie pochodzącą z przeszłości, zwykle mającą co najmniej 20 lat. Retro to natomiast stylizacja na dawną estetykę, często wykonana współcześnie. W codziennym języku oba terminy bywają używane zamiennie, ponieważ wizualny efekt może być podobny.
| Kryterium | Styl retro | Styl vintage |
|---|---|---|
| Pochodzenie | Przedmiot nowy, inspirowany dawnym wzornictwem | Oryginalny przedmiot z minionej epoki |
| Wiek | Nie ma znaczenia, ponieważ rzecz może być współczesna | Zazwyczaj co najmniej 20 lat |
| Koszt | Może być dostępny w różnych przedziałach cenowych | Zależy od stanu, rzadkości i wartości przedmiotu |
| Dostępność | Łatwo znaleźć go w bieżącej sprzedaży | Częściej pojawia się w komisach, antykwariatach i sklepach z używanymi rzeczami |
Przykładem retro będzie nowa komoda z nóżkami i fornirem nawiązującym do wzornictwa połowy XX wieku. Komoda wyprodukowana w tamtym okresie i zachowana do dziś będzie już przedmiotem vintage. Granica nie zawsze jest widoczna na pierwszy rzut oka, dlatego w opisach produktów pojęcia często się mieszają.
Najbardziej rozpoznawalne dekady w stylu retro
Każda dekada daje inny zestaw inspiracji. Najłatwiej rozpoznać je po krojach, kolorach i dodatkach:
- Lata 50. – podkreślona talia, rozkloszowane spódnice, sukienki w grochy, pastelowe barwy, apaszki i niewielkie okulary.
- Lata 70. – spodnie dzwony, sztruks, psychodeliczne wzory, duże okulary, kolory ziemi oraz odcienie musztardowe, pomarańczowe i zielone.
- Lata 90. – jeansy mom fit, oversize, proste T-shirty, kurtki z imitacji skóry, sportowe fasony i swobodny, mniej formalny charakter.
Nie trzeba odtwarzać konkretnej dekady od stóp do głów. Czasem wystarczy jeden rozpoznawalny element, na przykład fason spodni, wzorzysta koszula albo opaska na włosy.
Jak nosić retro bez efektu przebrania?
Najbezpieczniejsza zasada brzmi: jeden wyrazisty element retro połącz z bazą o współczesnym kroju. Dzięki temu stylizacja nawiązuje do przeszłości, ale pozostaje wygodna i naturalna. Sukienka inspirowana latami 50. może dobrze wyglądać z prostymi sneakersami, a marynarka z szerokimi ramionami z klasycznym T-shirtem i jeansami.
Osoby początkujące mogą budować garderobę retro stopniowo:
- Zacznij od dodatków, takich jak okulary, apaszka, pasek, torebka lub opaska na włosy.
- Wybierz jeden charakterystyczny fason, na przykład spódnicę z podkreśloną talią, jeansy mom fit albo szeroką marynarkę.
- Połącz go z neutralnymi, współczesnymi ubraniami w prostych kolorach.
- Gdy poznasz swoje upodobania, zestawiaj różne dekady, pilnując wspólnego koloru, materiału lub proporcji.
Styl retro jest inspiracją, a nie rekonstrukcją historyczną. Nie musisz trzymać się archiwalnych zdjęć, aby stworzyć spójną stylizację.
Najczęstszy błąd polega na nagromadzeniu zbyt wielu charakterystycznych elementów naraz. Grochy, mocny makijaż, fryzura z jednej dekady, ozdobne buty i stylizowana biżuteria mogą sprawić, że całość zacznie przypominać kostium. Umiar pozwala zachować miejsce na własny gust.
Jak urządzić wnętrze w stylu retro?
We wnętrzach retro najlepiej działa połączenie współczesnej bazy z kilkoma przedmiotami nawiązującymi do przeszłości. Nie potrzebujesz kompletu mebli z jednej dekady. Nowoczesna sofa może stanąć obok fotela o zaokrąglonej formie, a prosty stół dobrze uzupełni komoda na smukłych nóżkach.
Charakter aranżacji budują też kolory. W stylu retro sprawdzają się odcienie musztardowe, zieleń, brązy, rdzawa pomarańcza i przygaszona czerwień. Jeśli takie barwy wydają się zbyt intensywne, użyj ich w dodatkach, na przykład w zasłonach, poduszkach, ceramice lub plakacie. Spokojne tło ścian i podłogi pozwoli wyeksponować jeden mocniejszy akcent.
Ważne są proporcje i materiały. Meble na nóżkach wizualnie odciążają pomieszczenie, drewno ociepla aranżację, a wzorzysta tapicerka może nadać jej wyraźnie retro charakter. W większym wnętrzu sprawdzi się pojedynczy fotel lub kredens, natomiast w małym mieszkaniu wystarczy lampa, stolik, lustro albo ceramika o dawnym kształcie. Ikoniczny Fotel RM58 może być inspiracją dla form z połowy XX wieku, ale podobny efekt da także współczesny model o organicznej linii.
Najlepszy rezultat daje wnętrze, które nie wygląda jak scenografia. Nowoczesne oświetlenie, wygodna sofa i funkcjonalne przechowywanie mogą bez przeszkód współistnieć z retro wzorami oraz meblami nawiązującymi do dawnych lat. Dzięki temu styl retro pozostaje przyjazny w codziennym użytkowaniu, a nie tylko dekoracyjny.
Retro daje możliwość korzystania z charakterystycznej estetyki przeszłości bez rezygnowania z wygody i własnego stylu. W garderobie zacznij od jednego akcentu, a we wnętrzu od pojedynczego mebla lub koloru. To wystarczy, by nadać całości nostalgiczny charakter bez efektu przebrania.
